آکوب پَدّان‌اَراما سرَ بیت
29
آکوب راه گِپت، شت و شت تانکه رۆدراتکی مردمانی مُلکا سر بوت.
‏2 اۆدا دیستی تَه دشتا چاتے و سئے رمگ چاتئے نزّیکّا وپتگ، چێا که مردمان اے رمگ چه همے چاتا آپَ داتنت.
بلاهێن سِنگے چاتئے دپا اَت.
‏3 وهدے سجّهێن رَمگ اۆدا مچَّ بوتنت، شپانکان آ سِنگ چه چاتئے دپا کنزێنت، پَس آپَ داتنت و سِنگ پدا هما جاگها، چاتئے دپا اێرَ کرت.
‏4 آکوبا گۆن آیان گوَشت:
”براتان!
شما کُجیگ اێت؟“
پَسّئواِش دات:
”هارانئے مردم اێن.“
‏5 آکوبا جُست کرتنت:
”شما ناهۆرئے چُکّ لابانا پجّاهَ کارێت؟“
آیان گوَشت:
”هئو، زانێنی.“
‏6 آکوبا جُست کرت:
”لابان دْراه و سلامت اِنت؟“
آیان پَسّئو دات:
”هئو، دْراه و سلامت اِنت و اِش اِنت آییئے جنکّ راهیل گۆن پَسان پێداک اِنت.“
‏7 آکوبا گوَشت:
”بچار، رۆچ اَنگت بُرز اِنت و رَمگانی مُچّ بئیگئے وهد نه‌اِنت.
پسان آپ بدئیێت و کَهچران بَرێت.“
‏8 پسّئواِش دات:
”تانکه سجّهێن رَمگ مُچّ مبنت و سِنگ چه چاتئے دپا کنزێنَگ مبیت، ما پَسان آپ داتَ نکنێن.
رندا آپِشَ دئیێن.“
‏9 آکوب اَنگت گۆن آیان هبرا اَت که راهیل گۆن وتی پتئے پَسان آتک و رَست.
راهیل وتی پتئے پسانی شپانک اَت.
‏10 وهدے آکوبا وتی ماتئے برات لابانئے جنکّ راهیل و لابانئے پَس دیستنت، دێم په چاتا شت، سِنگی چه چاتئے دپا کنزێنت و وتی ناکۆئے پَسی آپ داتنت.
‏11 آکوبا راهیل چُکّت و گۆن بُرزێن تئوارێا گرێوگی بِندات کرت.
‏12 راهیلی هال دات که من تئیی پتئے سیاد آن و رِبِکّائے چُکّ آن.
راهیل تچانا شت و وتی پتی هال دات.
‏13 لابانا انچۆ که وتی گهارزاتک آکوبئے هال اِشکت، تچانا آتک، آکوبی گوَراَمباز کرت، چُکّت و وتی لۆگا برتی.
آکوبا سجّهێن گپّ گۆن لابانا جتنت و
‏14 لابانا گۆن آییا گوَشت:
”تئو منی هَڈّ و هۆن ائے.“
آکوب تان ماهێا آییئے کِرّا جَلِّت.
آکوب گۆن لابانئے جنکّان سورَ کنت
‏15 گڑا لابانا گۆن آکوبا گوَشت:
”بِلّی تئو منی سیاد ائے، بله په من مُپتا کار مکن.
منا وتی مُزّا بگوَش.“
‏16 لابانا دو جنێن‌چُکّ هست‌اَت.
مسترێنئے نام لیاه اَت و کَسترێنئے نام راهیل.
‏17 لیاهئے چمّ بێجَلوَه اَتنت بله راهیل شَررنگے اَت و ڈیلّ و بالادا جلوَه‌ناک اَت.
‏18 آکوبا راهیل دۆست بوت، گوَشتی:
”اگن منا وتی کَسترێن جنکّ راهیلا بدئیئے، من په تئو هپت سالا کارَ کنان.“
‏19 لابانا گوَشت:
”شَرتر اِنت که من راهیلا دگه مردێئے بدلا ترا بدئیان.
همِدا منی کِرّا بدار.“
‏20 گڑا آکوبا په راهیلئیگی تان هپت سالا کار کرت، بله راهیلی انچۆ دۆست اَت که آکوبئے دلا اے هپتێن سال پوره لهتێن رۆچ اَتنت.
‏21 نون آکوبا گۆن لابانا گوَشت:
”منی زالا منا بدئے.
منی هپتێن سال سَرجم بوتگ‌اَنت و نون من گۆن آییا هۆر بئیگَ لۆٹان.“
‏22 لابانا اۆدئے سجّهێن مردم لۆٹتنت و داوَتے کرت.
‏23 شپ که بوت، وتی جنکّ لیاهی زرت و آکوبئے کِرّا برت و آکوب گۆن آییا هۆر بوت.
‏24 لابانا وتی مۆلد زِلپَه وتی جنکّارا دات که آییئے هزمتا بکنت.
‏25 سُهب که بوت، آکوبا دیست که وئے، اے وَه لیاه اِنت.
گڑا گۆن لابانا گوَشتی:
”اے چۆنێن کارے که تئو گۆن من کرت؟
من په راهیلا تئیی هِزمت نکرت؟
تئو چێا منا رَد دات؟“
‏26 لابانا پَسّئو دات:
”مئے رسم اے نه‌اِنت که کَسترێن جنکّا چه مسترێنا پێسر سور بدئیێن.
‏27 اے سورئے هپتگا پوره کن، کَسترێنا هم ترا دئیێن، بله په من دگه هپت سالا کار کن.“
‏28 آکوبا اَنچش کرت و لیاهئے هپتگی پوره کرت و لابانا وتی آ دگه جنکّ، راهیل گۆن آکوبا سور دات.
‏29 لابانا وتی مۆلد بِلَّه وتی جنکّ راهیلارا دات که آییئے هزمتا بکنت.
‏30 آکوب گۆن راهیلا هم هۆر بوت.
راهیلی چه لیاها دۆست‌تر اَت.
آکوبا دگه هپت سال په لابانا هِزمت کرت.
آکوبئے چُکّ
‏31 وهدے هُداوندا دیست که لیاه آکوبا نادۆست اِنت، آییارا چُکّی دات، بله راهیل سَنٹ و بےائولاد اَت.
‏32 لیاه لاپ‌پُرّ بوت و مردێن‌چُکّے آورتی و چُکّئے نامی روبِن* کرت.
گوَشتی:
”هُداوندا منی بزّگی دیست.
منی مرد نون اَلّما منا دۆستَ داریت.“
‏33 لیاه پدا لاپ‌پُرّ بوت و وهدے مردێن‌چُکّے آورتی، گوَشتی:
”هُداوندا دیست که من نادۆستے آن، پمێشکا منا اے چُکّی هم دات.“
گڑا چُکّئے نامی شَمون* کرت.
‏34 آ پدا لاپ‌پُرّ بوت و وهدے مردێن‌چُکّے آورتی، گوَشتی:
”نون، چه اِد و دێم منی مرد منا دۆستَ داریت که من په آییا سئے مردێن‌چُکّ آورتگ.“
پمێشکا اے چُکّئے نامِش لاوی* کرت.
‏35 لیاه پدا لاپ‌پُرّ بوت و وهدے مردێن‌چُکّے آورتی، گوَشتی:
”نون من هُداوندا نازێنان.“
گڑا چُکّئے نامی یَهودا* کرت.
چه اِد و رند چُکّئے آرَگی بند بوت.